Make your own free website on Tripod.com

.:: Sejarah Perkembangan Bahasa Pengaturcaraan ::.

 

Mengikut takrif, bahasa pengaturcaraan adalah set arahan yang memberitahu komputer berkenaan operasi yang hendak dilaksanakan. Pengaturcara iaitu pakar yang mahir dalam bahasa pengaturcaraan, menggunakan bahasa ini untuk menghasilkan perisian komputer. Setiap bahasa yang dicipta mempunyai tujuan untuk memberi penyelesaian kepada masalah tertentu. Walaupun pelbagai jenis bahasa pengaturcaraan, namun ada satu kesamaan yang nyata, iaitu mereka akan ditukarkan kepada bentuk digital komputer 0 dan 1 yang mewakili tenaga elektronik tutup dan buka.

Seperti mana-mana komputer dan perisian, bahasa pengaturcaraan juga mengalami proses evolusi. Proses ini menghasilkan 5 generasi bahasa pengaturcaraan iaitu bermula daripada bahasa Mesin. Generasi kedua dikenali sebagai bahasa Assembly. Generasi ketiga dinamakan sebagai bahasa Peringkat Tinggi. Generasi keempat dan kelima dikenali sebagai bahasa Peringkat Sangat Tinggi dan bahasa Lazim. Bahasa pengaturcaraan dikategorikan sebagai peringkat rendah apabila ia hampir dengan bahasa yang difahami komputer iaitu perwakilan 0 dan 1. Bahasa Peringkat Tinggi pula hampir kepada bahasa yang manusia gunakan setiap hari atau menghampiri bahasa Inggeris lazim.

 

 

Generasi Pertama - Bahasa Mesin

Bahasa peringkat paling rendah ialah bahasa Mesin yang merupakan bahasa komputer yang terdiri daripada digit binari 0 dan 1. Digit binari yang mewakili keadaan tenaga elektrik tutup dan buka susah dibaca serata difahami oleh manusia.

 

Generasi Kedua - Bahasa Assembly

Bahasa Assembly adalah bahasa peringkat rendah yang membolehkan pengaturacara menggunakan singkatan atau perkataan yang mudah diingati bagi menggantikan nombor. Contohnya ialah huruf MP digunakan bagi menggantikan arahan MULTIPLY dan STO mewakili STORE. Pengaturcara dapat menulis arahan secara lebih mudah berbanding bahasa Mesin. Walaupun demikian bahasa ini susah untuk dipelajari. Tambahan pula bahasa ini mempunyai kekangan kerana ia bergantung kepada mesin tertentu. Bentuk bahasa ini akan berbeza untuk arahan kepada mesin yang berlainan. Oleh kerana kekangan tersebut, pakar komputer telah memperkenalkan Penterjemah Bahasa. Disebabkan komputer hanya boleh menjalankan arahan dalam bahasa Mesin, Penterjemah diperlukan jika aturcara ditulis dalam bahasa lain. Penterjemah bahasa adalah sejenis perisian sistem yang akan menterjemahkan aturcara yang ditulis dalam bahasa kedua, ketiga atau lebih tinggi kepada bahasa mesin.

Penterjemah Bahasa tergolong kepada 3 jenis :

    Assembler (Pencantum) - Aturcara yang menterjemahkan aturcara bahsa Assembly kepada

        bahasa Mesin.

    Compiler (Penyusun).

    Interpretor (Penafsir).

 
Generasi Ketiga - Bahasa Peringkat Tinggi

Bahasa peringkat ini lebih mendekati kepada bahasa Inggeris, sebagai contohnya ialah COBOL yang biasa digunakan untuk aplikasi perniagaan. Bahasa ini membolehkan kita menulis aturcara dalam kaedah bahasa biasa, bukannya perwakilan binari atau singkatan. Kebanyakkan bahasa generasi ini tidakbergantung kepada jenis komputer yang digunakan. Satu bahasa boleh digunakan dalam banyak jenis komputer. Contohnya ialah FORTRAN, COCOL, BASIC, Turbo Pascal, C, C++ dan Ada. Penterjemah bahasa generasi ketiga ialah sama ada Compiler atau Interpretor.

Compiler - Laksana kemudian : Kompiler adalah penterjemah bahasa yang menukarkan keseluruhan aturcara dalam bahasa mesin, sebelum komputer melaksanakan sesuatu aturcara. Bahasa peringkat tinggi yang perlu diterjemahkan itu dipanggil sebagai Source Code (kod sumber). Apabila kompiler menterjemahkan kod sumber tadi, ia akan bertukar nama kepada Object Code (Kod Objek). Kepentingan Kod Objek ialah ia boleh disimpan. untuk dilaksanakan kemudian nanti. Contoh bahsa ini yang menggunakan Kompiler ialah COBOL, FORTRAN dan Pascal.

Interpretor - Laksana serta merta : Interpretor ialah penterjemah bahasa yang menukar pernyataan bahasa peringkat tinggi kepada bahasa Mesin dan aturcara yang telah ditukar itu dilaksanakan serta merta. Tidak ada kod objek yang dihasilkan. Oleh kerana itu pemprosesan menjadi lebih pantas. Contoh bahasa yang menggunakan Interpretor ialah BASIC.

Bahasa generasi ketiga yang diterangkan di atas juga dikenali sebagai bahasa bertatacara. Ia bertatacara kerana satu siri tatacara dibentuk terlebih dahulu sebelum menulis aturcara. Tatacara ini merupakan siri arahan yang mesti diikuti oleh pengaturcara apabila menulis arahan dalam bahasa tersebut.

 

Perbezaan Antara 3 Generasi Bahasa Pengaturcaraan Terawal

Generasi Pertama - Bahasa Mesin

 

11110010     01110011     1101     001000010000     0111     000000101011

11110010     01110011     1101     001000011000     0111     000000101111

11111100     01010010     1101     001000010010     1101     001000011101

 

Generasi Kedua - Bahasa Assembly

 

PACK     210(8,13) , 02B(4,7)

PACK     218(8,13) , 02F(4,7)

MP        212(6,13) , 21D(3,13)

SRP      213(5,13) , 03E(0,5)

UNPK    050(5,7) , 214(4,13)

OI        054(7) , X'FO'

 

Generasi Ketiga - COBOL (cth)

 

MULTIPLY HOURS-WORKED BY DAY-RATE GIVING GROSS-PAY ROUNDED

 

 

Proses Penterjemahan Ke Bahasa Mesin

Kod Sumber (Bahasa Peringkat Tinggi)

 

IF COUNT = 10

GOTO DONE

ELSE

GOTO AGAIN

END IF

Kompiler

Penterjemah bahasa ini menukarkan bahasa peringkat tinggi (kod sumber) kepada bahasa Mesin (kod objek) sebelum komputer boleh melaksanakan aturcara.

 

Atrucara Penterjemah Bahasa

 

10010101001010001010100

10101010010101001001010

10100101010001010010010

 

Kod Objek (bahasa mesin)

 

 

Generasi Keempat - Bahasa Peringkat Sangat Tinggi

Bahasa generasi ini juga lebih dikenali sebagai 4GL iaitu singkatan 4th Generation Language. 4GL lebih berorientasikan pengguna dan pengaturcara perlukan lebih sedikit arahan dalam membangunkan sesuatu aturcara. Jika dibandingkan dengan bahasa generasi ketiga, 4GL adalah bahasa pengaturcaraan tidak bertatacara. Pengaturcara boleh menulis tanpa perlu mengikut tatacara bagaimana hendak melaksanakan sesuatu perkara. Ini menjimatkan masa pengaturcara kerana mereka tidak perlu menulis arahan sebagaimana yang perlu dibuat apabila menggunakan bahasa bertatacara.

4GL terdiri daripada 3 bahagian :

    Penjana Laporan - Ia juga dikenali sebagai Penulis Laporan. Ia adalah aturcara untuk pengguna biasa yang

         digunakan bagi menghasilkan sesuatu laporan yang terdiri daripada 2 tujuan iaitu sama ada untuk cetakan atau

         paparan skrin komputer. Penjana boleh menunjukkan semua atau sebahagian daripada fail pangkalan data.

         Pengguna ini boleh menentukan format laporan terlebih dahulu seperti berapa kolum, berapa baris dan

         sebagainya dan penjana akan menghasilakn data dalam format yang telah ditentukan.  Contoh penjana laporan

         ialah RPG III.

     Bahasa Pertanyaan - Ini adalah  bahasa yang senang digunakan bagi mencapai data dari sistem pengurusan

         pangkalan data. Pertanyaan dibuat dalam bentuk ayat atau arahan yang menghampiri bahasa Inggeris biasa.

         Contoh bahasa pertanyaan ialah SQL (Structured Query Language), QBE (Query By Example) dan Intellect.

     Penjana Aplikasi - Penjana ini merupakan peralatan pengaturcara yang membolehkan seseorang menyatakan

         penerangan terperinci mengenai apakah data yang hendak diproses. Kemudian, perisian aakan menjana kod

         bagi aturcara untuk melaksanakan tugas tersebut. Kelebihan penjana aplikasi ialah pengaturcara tidak perlu

       menentukan bagaimana data harus diproses. Penjana sudah mempunyai modul yang telah diprogramkan terlebih

        dahulu bagi melaksanakan tugas-tugas tertentu. Pengaturcara menggunakan penjana aplikasi bagi membantu

        mereka menghasilkan bahagian aturcara yang lain.  Misalnya, perisian ini digunakan bagi membuat menu atas

        skrin atau jenis format untuk proses input dan output (I/O). Dua sistem pengurusan pangkalan data hubungan

        (RDBMS), NOMAD dan Focus adalah contoh perisian penjana aplikasi. Walaupun 4GL tidak menggantikan bahasa

        generasi ketiga, namun begitu ia digunakan untuk melaksanakan tugas khusus yang boleh dimasukkan ke dalam

        sistem lain.

 

Generasi Kelima - Bahasa Lazim

Terdapat 2 jenis bahasa Lazim. Pertamanya ialah bahasa Manusia yang biasa digunakan oleh manusia seperti bahasa Inggeris, Melayu, Sepanyol dan sebagainya. Yang kedua ialah bahasa pengaturcaraan yang menggunakan bahasa manusia bagi melaksanakan perhubungan manusia dengan komputer. Bahasa ini merupakan sebahagian daripada bidang kecerdasan buatan (AI). Ianya merujuk kepada cubaan membangunkan mesin yang boleh bertindak seperti mana manusia biasa seperti berfikir, belajar, berhujah, berkomunikasi, melihat, mendengar dan sebagainya. Adalah satu matlamat menghasilkan sebuah mesin yang begitu pintar sehinggakan ia boleh berfikir sendiri bagi mengumpul maklumat dengan tujuan lebih mempintarkan sendiri.

 

Sebahagian Evolusi Bahasa Pengaturcaraan

1970 - Pascal          - Bahasa mudah

1970 - Smalltalk       - Bahasa pengaturcaraan orientasi objek yg pertama

1971 - FORTH          - Untuk pemprosesan data dengan pantas

1972 - PROLOG        - Pengaturcaraan logik utk aplikasi kecerdasan buatan (AI)

1972 - C                 - Untuk penggunaan saintifik

1979 - Ada              - Satu permulaanpiawaian baru dlm pengaturcaraan

1981 - Modula-2       - Bahasa seakan-akan Pascal yg digunakan bagi menulis perisian sistem

1982 - dBase           - Bahasa pengaturcaraan pangkalan data

1984 - Turbo Pascal  - Versi Pascal bagi persekitaran pengaturcaraan orientasi objek

1987 - HyperCard     - Bahasa hiperteks Macintosh

 

Best Viewed With Internet Explorer 4.0 and Above

Also With Resolution 800 x 600 

Copyright 2000-2001 Mz@ @rt & Dʧgn.cm. All Right Reserved  

Designed By Mz@ Th LgD

Webmaster